Nieuws

En zo traden we voor het eerst dit seizoen aan tegen SVF uit Cothen voor de beker. In een wedstrijd van 8 tegen 8 en een heleboel nieuwe regels. En met onze drie nieuwe aankopen Naut, Twan en Ruben. Om daarmee te beginnen: hartstikke mooi om te zien hoe die jongens zich in het team aan het voegen zijn. Ze komen toch aan in een groep die alweer een paar jaar samen speelt. Complimenten dus aan deze drie aanwinsten èn aan het team dat ze ruimhartig welkom heet.

Dan naar de wedstrijd. Ik reed niet helemaal zorgeloos op Cothen af met de heren, want op de trainingen van afgelopen week oogde het allemaal nog wel wat traag en slapjes. Alsof de lange hete zomer zijn tol had geëist. De meesten moesten er echt nog even inkomen. Wat moest dat worden?
En het eerste kwartier was het ook echt even wennen allemaal. Cothen kwam een paar keer vrij voor de goal maar kregen daar te maken met onze kersverse onverschrokken keeper Jorden. Die was dus wel op trainingskamp geweest en dat was te merken ook. Tot aan de eerste time out – ook al zo’n nieuwigheid – bleef het dan ook 0 tegen 0. Maar kort daarop kwam SVF met een vloeiende aanval waaruit gescoord werd. Toch kregen wij daarna meer grip op de wedstrijd en dat leidde ook voor kansen voor DEV waaronder reusachtige van Benjamin die er op miraculeuze wijze niet inging. Zo bleef het 1-0 tot de rust.

Daarna was het Cothen die het beste van het spel had. De 2-0 zag je al van verre aankomen. Kort daarop werd het zelfs 3-0, gelukkig snel gevolgd door de tweede time-out. Dat gaf ons de gelegenheid om wat om te zetten. Twan kwam weer laatste man te spelen; wat hij gedegen deed en zo kon Mees weer wat meer stootkracht bieden op de links midden positie. Dat pakte meteen na de aftrap goed uit. Een vloeiende combinatie tussen hem en Milan rondde Mees af met een verwoestend schot voor de aansluitingstreffer. Schitterend doelpunt. Het werd nog mooier toen Jip aan één van zijn rushes langs de zijkant begon. Die is super fit uit de vakantie gekomen zeg! Zijn eerdere spurts rondde hij af met mooie voorzetten; deze keer besloot hij zelf uit te halen voor de 3-2. Op dat moment zag je hoe onze ploeg er echt in begon te geloven. De 3-3 hing in de lucht. Helemaal toen Mees na een mooie actie werd neergelegd in het strafschopgebied. Maar de scheids had geen oog voor de toch niet malse overtreding en kende slechts een corner toe. Het leed werd nog groter toen hij bij de eerstvolgende aanval van Cothen de bal wèl op de stip legde terwijl het vanuit onze positie toch leek dat het hier gewoon ging om een duel om de bal. Enfin: in geen velden of wegen een VAR te bekennen bij deze wedstrijd dus tsja: dan sta je dus ineens met 4-2 achter.
Een stand die op het scorebord bleef. Maar één die niet paste bij de krachtsverhoudingen op het veld waar we twee aan elkaar gewaagde tegenstanders hadden gezien. Een iets betere eerste helft voor SVF en een prima tweede bedrijf voor DEV.
Ik moest enkele van onze mannen weer even overeind zetten na deze teleurstelling. Het was een kleine moeite. Want in feite waren we super trots op wat ze deze ochtend met elkaar hadden laten zien. Die Cothenaren, daar nemen we nog wel revanche op straks in de competitie. Maar eerst volgende week de eerste keer thuis tegen ’t Goy. Aftrap om 10:15. Komt dat zien.

Hans Verschraagen