Nieuws

De wedstrijd van deze zaterdag was tegen een oude bekende: ’t Goy. Stand voorafgaand aan de wedstrijd: DEV twee keer gewonnen; ’t Goy één keer. We kenden elkaar dus goed en dat hielp mee toen ik hen vroeg de wedstrijd iets later aan te vangen omdat wij het veld nog niet in gereedheid hadden. De tegenstander ging daar flexibel mee om, gelukkig, maar zo begon het allemaal een beetje chaotisch. Verder zaten er een paar gekwetste enkels en knieën in het team – lang niet zo ingrijpend als onze speler Nathan (die overigens op de weg terug is), maar wel een handicap.

Het eerste deel van de wedstrijd was voor ons. Er werd goed en compact gespeeld en bijna alle duels om de bal werden gewonnen zodat ’t Goy er eigenlijk niet aan te pas kwam. Het overwicht werd echter niet meteen uitgedrukt in doelpunten. Halverwege de eerste helft ging er toch één in: Mees brak door het centrum door en gaf een pas op Gijs die mooi afrondde.  Tot die tijd was ’t Goy zegge en schrijven één keer in de buurt van keeper Jorden geweest.

En toch groeide Jorden daarna uit tot één van de bete spelers aan onze kant… Want in de tweede helft kwam toch de klad er weer in. Daar waar ’t Goy eigenlijk steeds beter en gedisciplineerder ging staan, viel het bij ons steeds verder uit elkaar. De kunst is natuurlijk om het ‘groot/ klein maken’  - die basis stap in het voetbal waar op de training onvermoeibaar aandacht aan wordt geschonken werd in dit tweede bedrijf toch weer vergeten. Als je dan ook de duels plotseling gaat verliezen kan je wachten op goals van de tegenstander. Jorden zag de enen na de andere speler vogeltjevrij voor zich verschijnen en moest krachtig optreden. Maar het was onvermijdelijk dat eerst de gelijkmaker en vervolgens ook de 1-2 viel.
Het gevolg was een katterig gevoel en een morrende achterban die hier en daar toch wel wat al te negatief over de jongens oordeelde.

Wat mij betreft: ik geloof dat we met deze club best een heel aardig seizoen kunnen draaien.

Het blijft gewoon een kwestie van geconcentreerd en met focus trainen – spelen – trainen – etc.. Dan komt het er echt wel een keer uit.

Hans Verschraagen