Nieuws

Gelukkig hoefden het deel van de jongens die niet op vakantie waren deze zaterdag geen duimen te draaien. Bij zowel de O12-2 als de O12-3 waren spelers nodig. Bij de O12-2 speelde ondertussen onze Twan mee; ik ben er zeker van dat hij het goed heeft gedaan. Bij de JO12-3 waren zelfs vier spelers nodig, vandaar dat ik besloot met hen af te reizen naar DOVO.


Het ging om een in te halen beker duel waarbij DOVO met de eerste tegenstanders had afgerekend met 1-24 en 29-1, dat soort standen. Fijn om de schade toch in elk geval beperkt te houden is dan de eerste gedachte. Op het veld aangekomen bleek al snel dat coach Dick het wel prettig zou vinden als ik met hem langs de lijn zou gaan staan. Nou ja, ook wel goed voor mij vanwege de ontwenningsverschijnselen die ik anders mogelijk zou kunnen krijgen, nu ik niet met mijn eigen team op pad was.

Zo trad de O12-3 aan met een fantasieteam. Gelegenheidskeeper Mounir tekende voor het eerste wapenfeit door een paar keer prima te redden. De eerste plaagstoot van DEV kwam daar meteen overheen: Mees die rakelings over schoot. Toch was het DOVO die als verwacht het bal opende. Met een lucky goal waar DEV zich ook niet van de wijs door liet brengen. Dat bleek al doordat daarna de kansen vooral aan de andere kant kwamen. Milan en Gijs allebei net mis; de gelijkmaker hing in de lucht. Die kwam dan ook toen Mees Milan wegstuurde die fraai afrondde voor de 1-1. Kort daarop kwam DEV zelfs voor na een vloeiende aanval van Mees via Milan op Gijs: 1-2! Jammer eigenlijk dat het toen time-out was: DEV had op dat moment juist het momentum in handen.

Na de break  zorgde Martje er achterin voor dat ze de stiekem weglopende spits van DOVO in de gaten hield. Toch werd de verdediging tot drie keer toe verschalkt: met een mooi afstandschot, een prachtige volley uit een corner en de pech die de verder prima keepende Mounir had toen hij recht in de zon keek. Ga je toch de rust in met een 5-3 achterstand…

Toch was het weer DEV die na de aftrap gevaarlijk was. Twee keer was het weer bijna raak. De eerste kans ontstond door de prima spelende Niels die de bal veroverde. Bij de tweede keer was Menne op het middenveld betrokken die een mooie pass gaf op de weglopende Gijs. Rechts zorgde Ramon er voor dat hij steeds aanspeelbaar was en hetzelfde deed Jens op links.

Maar als je zelf niet scoort gaat die oude voetbalwet gelden: dan valt ‘ie aan de andere kant. Zo werd het 6-2. Gelukkig wist Mees kort daarop Milan te vinden die dit keer wel het net trof voor de 6-3.

Kort daarop was de koek een beetje op voor DEV. Zo werd het alles bij elkaar nog een eclatante overwinning van 10-3. Een geflatteerde uitslag vond ik, want zo slecht speelde DEV zeker niet. In elk geval fijn dat we elkaar in dit herfstvakantie weekend konden helpen en dat de thuisblijvers van mijn team lekker konden meevoetballen!

Hans Verschraagen