Nieuws

De laatste wedstrijd van dit najaars seizoen alweer. Uit tegen Vreeswijk waar het vandaag ging om de derde plek van de ranglijst. Twee aan elkaar gewaagde tegenstanders dus en een factor die de wedstrijd van vandaag in hoge mate zou beïnvloeden: de wind. Een harde- tot bijna stormachtige wind die op de lengteas van het veld stond en regelmatig met de bal aan de haal ging. Omdat we de tos verloren hadden wij ‘m de eerste helft tegen.  Corners zijn bij dit weertype nog veel gevaarlijker dan anders en het was ook niet verwonderlijk dat Vreeswijk daar het eerste uit scoorde. Ook de tweede kon althans gedeeltelijk aan de wind worden toegeschreven: een uittrap van de keeper schoot door waar de handige voorhoede van de tegenstander wel raad mee wist. Toch ging mijn team in die eerste helft ook niet vrijuit. Af en toe werd er ronduit slordig uitverdedigd waardoor DEV voortdurend achter de feiten aan moest lopen. Zo werd het zomaar 3 en zelfs 4-0. Als je je zo makkelijk de kaas van je brood laat eten mag je blij zijn als je niet een regelrechte oor wassing krijgt.  Gelukkig leidde de stand tot enige overmoed bij de Vreeswijkers. Ze hadden geen antwoord op de razendsnelle counter met Jip, Gijs en Milan die de laatste in staat stelde beheerst binnen te schieten: 4-1. Een al heel wat draaglijker stand om de rust mee in te gaan. Ook omdat de wind nu in onze richting op het veld stond.

Toch duurde het nog akelig lang voordat we daarvan konden profiteren. Vreeswijk bleef – met de voorsprong op zak – het achterin potdicht houden. Er was een prachtige ingeving van Niels voor nodig om het verzet te breken. Een zondagsschot? Misschien… Geluk met de wind… ook. Maar potverdikkie wat zat ‘ie er lekker in. Meteen fraaie boog plofte de bal onbereikbaar voor de keeper in de hoek en zo stond het nog maar 4-2.
Niels – die toch zeker niet elke wedstrijd scoort – zorgde daarna weer voor gejuich toen hij uit een corner de 4-3 maakte. Met nog 5 minuten op de klok en met een jonge scheidsrechter die op z’n zachtst gezegd wat grillig omging met de regelementen. In de laatste minuut kwam Gijs nog met een voorzet vanaf rechts die Milan intikte voor de 4-4. Zijn twintigste (!) van het seizoen, waarmee hij laat zien hoezeer hij zich als een echte spits aan het ontwikkelen is. In de wedstrijd was de honger nog niet gestild. DEV voerde de druk nog verder op en kreeg nog een corner. Van de scheids mocht die merkwaardig genoeg niet meer genomen worden.

Ze blies af en wilde – na een praatje te hebben gemaakt met een paar Vreeswijkse spelers – de laatste treffer alsnog annuleren. Gelukkig wist de coach van onze tegenstander haar nog op andere gedachten te brengen. Fijn als je tegenstander daar zo sportief mee omgaat. Want we hadden dat punt dik en dik verdiend. Terugkomen van 4-0 tot 4-4; dan is ’t maar met hulp van die dekselse wind, maar het zegt ook iets over het karakter dat in dit team is gevaren. Niet altijd zichtbaar op de training en zelfs niet in elke wedstrijd. Maar over-all  groeit dit team wat ook te zien is aan de opmars op de ranglijst. Voor een ploeg die in oktober nog kansloos rond de tiende plek dobberde naar een uiteindelijke derde plek: ik ben er eigenlijk wel hartstikke trots op.

Nu een welverdiende winterstop in met nog wat mooie evenementen voor degenen die het sporten toch niet kunnen laten: de Santa run op 15 december en een zaalvoetbaltoernooi in Cothen op 4 januari.

En volgend seizoen gaan we voor het kampioenschap!

Hans Verschraagen